Zadanie smarowania (olejenia) polega na zmniejszeniu oporów tar­cia współpracujących ze sobą elementów silnika, odprowadzaniu nad­miaru ciepła i ochronie przed korozją. Tarcie suche występuje wówczas, gdy między powierzchniami współ­pracujących elementów nie ma smaru (oleju) lub jest go tak mało, że powierzchnie te przesuwają się bezpośrednio po sobie. Wskutek znacznych oporów tarcia powierzchnie ulegają szybkiemu zużyciu i przegrzaniu. Tarcie półpłynne występuje wówczas, gdy między powierzchniami współpracujących element6w znajduje się zbyt mała ilość smaru (ole­ju), aby mogła utworzyć się warstwa oddzielająca obie powierzchnie. Warunki pracy lepsze niż w przypadku tarcia suchego, lecz zużycie po­wierzchni i opory tarcia są dość znaczne. Tarcie płynne występuje wówczas, gdy między współpracującymi po­wierzchniami wytwarza się trwała warstwa nośna smaru. Wskutek wzajemnego poślizgu powierzchni z wyciskanego oleju powstaje między nimi tzw. klin smaru. Współpracujące ze sobą elementy powinny pra­cować w warunkach tarcia płynnego, gdyż opory tarcia i zużycie po­wierzchni są wówczas najmniejsze. Wytworzenie się klina smaru za­leżne jest nie tylko od odpowiedniej ilości smaru i jego własności smarnych, lecz również od obciążenia i prędkości obrotowej czopa wa­łu. Im większe jest obciążenie, tym większa musi być prędkość obroto­wa w celu uzyskania tarcia płynnego.